De 2009 Londen mode week zojuist is – het vergelijk met het afgelopen jaar?

Ik hebben zijn bijwonen de Londen mode week zestien jaar, hoe heeft de voorstelling 2009 alleen afgewerkte vergelijken? Het is een harde vergelijking, zoals velen die blijkt uit het verleden krachtig en spannend zijn, en een wie van wie van internationale clientèle te zien van de apparaten en artikelen van Britse talent aangetrokken.

In de afgelopen jaren zijn naar een andere wijze hoofdsteden, dergelijke luminaries Jonathan Saunders, Matthew Williamson en Alexander McQueen sommige ontwerpers gevlucht. Dit misschien niet verwonderlijk in het licht van de economische recessie en het is misschien deze saaie, grijze en negatieve economische tijden die dit seizoen even dof kleur pallette hebben beïnvloed. Voorspelbaar voor herfst Winters verzamelingen is weer het seizoen overspoeld met dof grijstinten en de verplichte zwarte.

Deze modus van denken kan ook worden gezien in de trends van de samenstelling, de toepassing van de algemene kleur was putty-ish of onbewerkt uitziende kijken, zoals zij zou alleen afkomstig zijn uit een week end bender met deathly donkere ogen en van de transparante huidskleur modellen. Sommige ontwerpers waaruit blijkt uit dit gothy uiterlijk zijn Meadham Kirchhoff, Rick Owens en Ann Demeulemeester.

De hairstyles waren geen betere voornamelijk die lijkt op een heap stro-achtige geduwd één zijde of andere in een wanhopige poging tot het bereiken van een opmaak profiel. Alles bij elkaar, afgezien van een handvol ontwerpers die één kleur blok in een vet oog schaduw toepassing gebruikt, had ik het gevoel dat ik kunnen in een morgue zijn had.

Ik heb doorgebracht de meeste van mijn spreek tijd in de zogenaamde "tentoonstelling' op de tent Londen mode week. Als een tentoonstelling verwachtte ik een zekere mate van verbeeldingskracht of artistieke vaardigheden. Maar helaas de meerdere rails van kleding en accesssories werden weer gegeven met een beetje geïnspireerd denken en ze enthused noch aangemoedigd positieve denken. In plaats daarvan bevond ik mij strolling rond talloze eenheden van de ontwerpers verzamelingen met een zeer stille en bleke sfeer.

Waarom was dat zo? Misschien was het ontbreken van de tentoonstelling van de andere aspecten van de afbeelding industrie, zoals schoonheid, haar en make-up. Was een plaats gevonden voor hen, er is een veel groter gevoel van plezier "bewerking tot" en een levendiger sfeer.

Maar misschien is het dienstig dat een dergelijke somber jaar een dergelijke sombere tentoonstelling heeft opgesteld.